Domyślam się, że większość z nas miewa czasem wątpliwości, jaką wartość temperatury i ciśnienia należy przyjąć w danym zadaniu. Jedna książka mówi tak, druga inaczej, a użycie tych pojęć w praktyce to już zupełnie inna historia. Mam nadzieję, że poniższa notatka pomoże rozjaśnić wszelkie wątpliwości.
Warunki standardowe
Obowiązująca obecnie definicja została zatwierdzona przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) w 1982 roku. Brzmi ona następująco:
- temperatura = 273,15 K (0°C)
- ciśnienie = 1000 hPa
Przed tą datą obowiązujące ciśnienie standardowe wynosiło 1013,25 hPa, zatem w bardzo starych podręcznikach możecie znaleźć właśnie taką wielkość (przykładowo moja nauczycielka chemii w liceum, która była osobą starej daty zawsze twierdziła, że ciśnienie standardowe wynosi 1 atmosfera).
Niestety, Narodowy Instytut Standaryzacji i Technologii chciał być fajny i ogłosił swoje własne warunki standardowe, czyli:
- temperatura = 293,15 K (20°C)
- ciśnienie = 1013,25 hPa
Oczywiście dla chemika organizacją nadrzędną jest IUPAC, zatem lepiej trzymajmy się ich interpretacji.
Warunki standardowe określają również stężenie roztworów wodnych, które wynosi 1 mol/dm3.
Jakby tego było mało, jest jeszcze coś takiego jak stan standardowy. Odnosi się do niego większość danych tablicowych, np. entropia i entalpia. Pojęcie to definiujemy jako:
- temperatura = 298,15 K (25°C)
- ciśnienie = 1000 hPa
Jeśli kiedyś usłyszycie w laboratorium, aby coś zrobić w warunkach standardowych, to najczęściej będzie chodziło właśnie o temperaturę pokojową.
Warunki normalne
Tutaj już na szczęście większych wątpliwości nie ma i najczęściej pojawiającymi się wartościami są:
- temperatura = 273,15 K (0°C)
- ciśnienie = 1013,25 hPa
Warunki te są niezwykle istotne, gdyż dla nich została wyznaczona objętość molowa gazów, która wynosi 22,4 dm3.
