Oto najprostszy sposób jaki znam. Mając narysowaną cząsteczkę wzorem klinowym, musimy na nią spojrzeć pomiędzy dwoma wiązaniami znajdującymi się w płaszczyźnie kartki (linie ciągłe), tak jak ludzik na rysunku poglądowym. Wtedy wystarczy tylko odwzorować to co widzimy, czyli wiązania w płaszczyźnie rysujemy po lewej i prawej stronie, wiązanie oznaczone klinem do góry, a wiązanie oznaczone linią przerywaną na dole. Tak oto otrzymujemy tę samą cząsteczkę narysowaną w projekcji Fischera.
Czasami pojawia się problem, gdyż otrzymany wzór Fischera nie pozwala nam określić, czy mamy do czynienia z cukrem lub aminokwasem D, czy L. Wtedy musimy go przekształcić na taki równoważny, gdzie grupy –H i –OH (–NH2) będą się znajdować w poziomie. Każdy wzór Fischera możemy przekształcać na dwa sposoby, aby wciąż przedstawiał nam ten sam enancjomer:
- Obrót wszystkich podstawników o 180 stopni.
- Jeden podstawnik zostawiamy na miejscu (na rysunku postanowiłem zostawić sobie podstawnik B), a resztę obracamy o 90 stopni, albo w lewo, albo w prawo.
Jesteś z okolic Warszawy lub Wrocławia i przygotowujesz się do matury z chemii? Weź udział w 3. edycji naszego maturalnego kursu, którego pierwsze zajęcia ruszają już pod koniec września. W trakcie ponad 85 godzin lekcyjnych sprawimy, że w końcu zrozumiesz i przede wszystkim polubisz chemię! Po więcej informacji kliknij jeden z poniższych linków:
Kurs maturalny z chemii we Wrocławiu
Kurs maturalny z chemii w Warszawie
UWAGA! Każda inna, niedozwolona modyfikacja (np. obrót wszystkich podstawników o 90 stopni), będzie skutkowała otrzymaniem wzoru przedstawiającego enancjomer naszego związku.
Chcąc natomiast zamienić wzór Fischera na klinowy, musimy zrobić bardzo podobnie, tyle że w drugą stronę. Poziome wiązania rysujemy w płaszczyźnie kartki (dla ułatwienia możemy sobie dorysować naszego ludzika), a następnie dorysowujemy wiązania pionowe, górne klinem, dolne linią przerywaną.






A co, jeśli mamy tylko jedno wiązanie znajdujące się na płaszczyźnie kartki?
Musiałbym to zobaczyć, w typowym wzorze klinowym dwa wiązania powinny być przedstawione w płaszczyźnie kartki. Spróbuj sobie wyobrazić tę cząsteczkę i spójrz na nią pod takim kątem, aby poziome wiązania wystawały w Twoim kierunku, niczym ręce kiedy chcesz kogoś objąć.